நிறைவேறிய பயணம்

சில நூறு மையில்கள் கடந்து
நண்பனவன் மனம் குளிர
மணமதனை காண விழைந்தேன்.
வியர்வையின் நறுமண குளியலில் பயணம்.
கொசுவின் ரீக்காரமுடன் அறையில் உறக்கம்
சொக்கும் கண்களுடன் முதல்வரிசையில் இடம்
சடங்குகளின் போர்வைக்குள் மணமக்கள்
மாங்கல்யம் அணியும் பொழுது
மனமார ஆசீர்வதிக்க மகிழ்கையில்
புகைப்படகாரர்களின் பின்புறம் பார்த்தபடி
இனிதே நிறைவுற்றது பயணம்.
–
விழியன்

துவ்வு

தலை கனத்த மதியமொன்றில்
புத்தகம் கையில் வரப்பெற்றதும்
வாசல் கதவை தட்டினார் முதியவர்
புன்முறுவலுடன் அறையில் ஒன்றினார்
மெளனித்தே கடந்தன நிமிடங்கள்
சடாலென சட்டை பிடித்து உலுக்கி
சன்னலை கடந்து வெளியை வெறித்தார்

பகிராத என் மனதின் நினைவுகள்

நாணியபடி வெளியேற

மெல்ல தலை கோதினார்
திகைப்பு
கண்ணீர்
இன்முகம்
மாலை சூரியனை உண்டு முடிக்க

பளிச்சிட்ட மின்னலில் மறைந்தார்
கடைசி பக்கம் மின்னியது
அவரின் இளவயது புகைப்படத்துடன்

- விழியன்

உறவினரின் மணப்பேச்சுகள் எரிச்சலுற
அடுத்த வீதி கோவிலுக்கு நடக்கலானேன்
தரிசனம் முடித்து வெளிவர
யாசகம் கேட்டபடி அமர்ந்திருந்தனர் பெரியவர்கள்
உறவினர்கள் போன்றே தோன்றியது
உறவினர்கள் அல்ல.
- விழியன்

நெரடுதல்

காகித கப்பலின் கவிழ்பிற்கே
கலங்கி நிற்கும்  குட்டிக்கு
கண்முன்னே அரங்கேறும் அவலங்களை
கண்டும் காணாமல் அமைதியாய் நழுவும்
கல்மனம் எப்போது வளரும்

–
விழியன்

அம்மாவின் கைகளில்

விளையாடிக்கொண்டே இருந்தவள்
வீலென அலறினாள்
அம்மு அழகுவென கொஞ்சியும்
அழாதேவென கெஞ்சியும் அடங்கவில்லை
அம்மாவின் கைகளில் தாவி
அடக்கமாய் உணர்ந்து அடங்கினாள்
தாய்மை எனும் உன்னதத்தால்
உள்ளத்தில் உயர்கிறாள் உயிர்த்துணைவி

-விழியன்

பிதூரி

பாகிஸ்தான் சதியிருக்குமோவெனவும்
எண்ணம் தோன்றிற்று
சொல்லிக்கொடுத்து கேட்டுக்கொள்ளும்
வயதும் அவளுக்கில்லை
கடுஞ்சூழ்சிக்கு காரணம் யாரென ஆராய்ந்து
கடும் தலைவலியே மிச்சம்.
எப்படி என் மீது மட்டும்
சூச்சூ போகின்றாள்?
-விழியன்

 (பிதூரி – சதி, சூழ்ச்சி)

யாசகம்

ஏதேதோ சமிஞ்சைகள் செய்தேன்
முகத்தை அஷ்டகோணத்தினல் வைத்தேன்
பார்ப்பவர்கள் பைத்தியக்காரன் என்பார்கள்
ங்கேவென பார்வையினை பதிலாய் கொடுத்து
திளைத்தாள்
சற்றே அலுத்து
திரும்பும் தருணம் உதிர்த்தாள்
திருட்டு புன்னகையை தாமதமாய்
தாரம் கொடுத்த தங்கம் அவள்.

-விழியன்

அக்கா
இது அம்மாவின் விரல் தானே?

__________________________________

அக்கா
இது அம்மாவின் விரல் தானே?
அக்கா..அக்

__________________________________

மகளை நேற்று கொன்றுவிட்டேன்
எதற்கு அந்நாய்கள் கைகளால்
கசங்கி கிழிய

__________________________________

ஒருநாள் மகளை நேற்று கொன்றுவிட்டேன்
எதற்கு அந்நாய்கள் கைகளால்
கசங்கி கிழிய
அச்சோ ஒருவேளை எம்
அழுகுரல் உலகிற்கு கேட்டுவிட்டால்?

__________________________________

எனக்கும் அண்ணனுக்கும் சண்டை.
கற்பனை வீட்டின்
மேல்மாடி யாருக்கென்று.
எங்கள் சண்டை வலுக்காதென
அமைதிகாத்தன முகாம் முகங்கள்.

__________________________________

கால்கள் வலிக்கின்றன
நல்லவேளை இன்றுவரை
எனக்கு கால்கள் இருக்கின்றன

__________________________________

தங்கையின் விரல் கீறலுக்கே
தாங்கமுடியாமல் தவிப்பவர் அப்பா
ம்..எப்படி சொல்ல அவரிடம்?

-விழியன்

ஈ(ர)ழத்துளிகள்

 பதுங்கியிரு இப்பதுகுழியில்

அப்பா வந்தாலும் வருவேன்

________________________________________

கணக்குப் பாடம்

ஒன்று

இரண்டு

மூனு

நாலு

அம்மா மொத்தம் நாலு குண்டுகள்

உன் மீது?

 ________________________________________

 மழை வேண்டாமென வேண்டும்

விசித்திர மனிதர்கள் நாங்கள்..

குண்டுமழை வேண்டாமென வேண்டும்

மனிதர்கள் நாங்கள்.

சில சமயம் சந்தேகம் வலுக்கின்றது

நாங்கள் மனிதர்கள் தானா?

 ________________________________________

 அப்பா எனக்கு

பேய் பூதம் பிசாசு என

வரைந்தேதும் காட்டியதில்லை

நேரில் நிறைய பார்த்ததுண்டு

 ________________________________________

 இயலாமையின் உச்சத்தில்

வழிவதெல்லாம் மெளனம் தான்

அழுவதற்கும் சக்தியெல்லாம்

என்றோ போய்விட்டது

 ________________________________________

ஆற்றின் நிறமென்னவென கேட்டதற்கு

சிகப்பு என்கின்றான்.

என்னிடம் இனி கேள்வியில்லை.

- விழியன்