அம்மாவின் கைகளில்

விளையாடிக்கொண்டே இருந்தவள்
வீலென அலறினாள்
அம்மு அழகுவென கொஞ்சியும்
அழாதேவென கெஞ்சியும் அடங்கவில்லை
அம்மாவின் கைகளில் தாவி
அடக்கமாய் உணர்ந்து அடங்கினாள்
தாய்மை எனும் உன்னதத்தால்
உள்ளத்தில் உயர்கிறாள் உயிர்த்துணைவி

-விழியன்

பிதூரி

பாகிஸ்தான் சதியிருக்குமோவெனவும்
எண்ணம் தோன்றிற்று
சொல்லிக்கொடுத்து கேட்டுக்கொள்ளும்
வயதும் அவளுக்கில்லை
கடுஞ்சூழ்சிக்கு காரணம் யாரென ஆராய்ந்து
கடும் தலைவலியே மிச்சம்.
எப்படி என் மீது மட்டும்
சூச்சூ போகின்றாள்?
-விழியன்

 (பிதூரி – சதி, சூழ்ச்சி)

யாசகம்

ஏதேதோ சமிஞ்சைகள் செய்தேன்
முகத்தை அஷ்டகோணத்தினல் வைத்தேன்
பார்ப்பவர்கள் பைத்தியக்காரன் என்பார்கள்
ங்கேவென பார்வையினை பதிலாய் கொடுத்து
திளைத்தாள்
சற்றே அலுத்து
திரும்பும் தருணம் உதிர்த்தாள்
திருட்டு புன்னகையை தாமதமாய்
தாரம் கொடுத்த தங்கம் அவள்.

-விழியன்

மனிதனை நேசிக்கும் பூனைகள் – Vizhiyan

(நன்றி துளிர் குழந்தைகள் அறிவியல் மாத இதழ்)

பூனை என்‍ற‌தும் ந‌ம‌க்கு நினைவிற்கு வ‌ருவ‌து அந்த‌ கூரிய‌ க‌ண்க‌ளும் மெல்லிய‌ கால்க‌ளும் அழ‌கான‌ மீசைக‌ள் தானே. பூனைக‌ளுக்கும் ம‌னித‌ர்க‌ளுக்குமான‌ உற‌வு மிக‌ நீண்ட‌ வ‌ர‌லாற்றினை கொண்ட‌து. பூனைக‌ள் சில‌ நாடுக‌ளில் பூஜிக்க‌வும் செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌. பூனைக‌ள் எப்போதும் க‌லைஞ‌ர்க‌ளின் பார்வையில் இருந்து த‌ப்பிக்க‌வில்லை. எழுத்தாள‌ர்க‌ளாட‌க்க‌ட்டும், ஓவிய‌ர்க‌ளாக‌ட்டும் எங்கேனும் பூனை ஓர் அங்க‌ம் வ‌குத்துவிடும். ஆமாம் எல்லா வில‌ங்குக‌ளை விட‌ பூனைக‌ள் எப்ப‌டி  ந‌ம‌க்கு அன்னோன்னிய‌மான‌து. வ‌ர‌லாற்றினை கொஞ்ச‌ம் ஆய்வோமா?

முதல் வீட்டு விலங்கு

ஆதிகால‌த்தில் ம‌னித‌ன் க‌ற்க‌ளின் உர‌ச‌லின் நெருப்பினை க‌ண்டுபிடித்தான். அத‌ன்
பின்ன‌ரே இறைச்சிக‌ளை சுட‌ வைத்து உண்ண‌ ஆர‌ம்பித்தான். வேட்டையாடும் போது கொடிய‌ மிருக‌ங்க‌ளை கொன்றான். ஆனால் அப்ப‌டி கொன்றுவிட்டு அவ‌ர்க‌ள் த‌ங்கும் இட‌த்திற்கு அந்த‌ மிருக‌ங்க‌ளை எடுத்து வ‌ந்த‌தால் அந்த‌ மிருக‌ இறைச்சி விரைவிலேயே கெட்டுப்போனது.தீர்ந்தும் போன‌து. அத‌னால் முத‌ன்முத‌லாக‌ ந‌ரியின் குட்டியினை த‌ன் இருப்பிட‌த்திற்கு எடுத்து                   வ‌ந்தான்.அந்த‌ குட்டி வ‌ள‌ர‌ நாளாகும் அல்ல‌வா.அது வ‌ள‌ர்ந்த‌ பின்ன‌ர் அத‌னை கொன்று உண‌வாக‌ உட்கொள்ள‌லாம் என‌ யோசித்து உள்ளான்.

குட்டி ந‌ரி பய‌ம் அறியாம‌ல் ம‌னித‌னுட‌னும் அவ‌ன் இல்லாத்தாருட‌னும் விளையாடிய‌து. ம‌னித‌ன் அதனை விரும்பினான். அத‌னை கொல்லாம‌ல் சில‌ கால‌ம் விட்டான். வ‌ள‌ர்ந்த‌ ந‌ரி ம‌னித‌னுக்கு உண‌வினை வேட்டையாடுவ‌தில் உத‌வி புரிந்த‌து. எல்லா ம‌னித‌னும்   த‌னக்கும் ஒரு ந‌ரி வேண்டும் என‌ ஆசைப்ப‌ட்டான். இப்ப‌டியாக‌ ந‌ரிக‌ள் முத‌ன்முத‌லாக‌ வீட்டு வில‌ங்காக‌ மாறிய‌து.இந்த‌             ப‌ழ‌க்க‌ப்ப‌ட்ட‌ ந‌ரிக‌ளே ப‌ல‌ ஆண்டுக‌ள் க‌ழித்து இப்போது நாய்க‌ள் என்று அழைப்ப‌டுகின்ற‌து.
 

வ‌ள‌ர்ந்த‌ ந‌ரி ம‌னித‌னுக்கு உண‌வினை வேட்டையாடுவ‌தில் உத‌வி புரிந்த‌து. எல்லா ம‌னித‌னும்         த‌னக்கும் ஒரு ந‌ரி வேண்டும் என‌ ஆசைப்ப‌ட்டான். இப்ப‌டியாக‌ ந‌ரிக‌ள் முத‌ன்முத‌லாக‌ வீட்டு      வில‌ங்காக‌ மாறிய‌து.இந்த‌  ப‌ழ‌க்க‌ப்ப‌ட்ட‌ ந‌ரிக‌ளே ப‌ல‌ ஆண்டுக‌ள் க‌ழித்து இப்போது நாய்க‌ள் என்று அழைப்ப‌டுகின்ற‌து.

ச‌ரி பூனைக‌ள் எப்ப‌டி ம‌னித‌ர்க‌ளின் செல்ல‌பபிராணியாக‌ மாறிய‌து? மீண்டும் பின்னால் செல்வோம்.வேட்டையாடி வ‌ந்த‌ ம‌னித‌ன் மெதுவாக‌ உழ‌வ‌த‌ற்கு முற்ப‌டுகின்றான். அதில் வெற்றியும் பெறுகின்றான்.குழுவாக‌ கூடி வாழ்கின்றான். வருடத்திற்கு இருமுறை மட்டுமே விளைசல் கிடைக்கின்றது. நில‌த்தில் உழுத‌ நெற்ப‌யிர்க‌ளை இருப்பிட‌த்தில் கொட்டி வைக்கின்றான். பெரிய கூடைகளில் நெற்பயிர்களை கொட்டி வைக்கின்றான். அப்போது காட்டு வில‌ங்குக‌ளிட‌ம் இருந்து வில‌கி இருக்கின்றான். ஆனால் இவ‌னை சுற்றி எலி வ‌கைக‌ளும், பூனைக‌ளும் வ‌ட்டமிடுகின்ற‌ன. இந்த இரண்டும் எளிதாக உணவினை ஏப்பம் விட்டது சீக்கிரத்தில் புரிந்தது.

என்ன‌ ந‌ட‌க்கின்ற‌து என‌ க‌வ‌னிக்க‌ வெகு கால‌ம் எடுக்க‌வில்லை. எலிக‌ள் நெற்ப‌யிர்க‌ளை உண்கின்ற‌து. இது ம‌னித‌னுக்கு பிடிக்க‌வில்லை, ஆனால் பூனைக‌ள் எலிக‌ளை உண்கின்ற‌து. இது ம‌னித‌னுக்கு பிடித்து இருந்த‌து. ம‌னித‌ன் பூனைக‌ளை ஆத‌ரித்தான். பூனைக‌ளுக்கு இந்த‌ இட‌ம் உக‌ர்ந்த‌தாக‌ இருந்த‌து. முத‌லில் எப்போதும் உணவு கிடைத்த‌து. அடுத்த‌து ம‌னித‌னிட‌ம் பாதுகாப்பு கிடைத்த‌து. மேலும் ம‌ற்ற‌ வில‌ங்குக‌ளிட‌ம் இருந்து தொல்லை இல்லை, ஏனெனில் ம‌ற்ற‌ மிருக‌ங்க‌ள் ம‌னித‌ர்களிட‌ன் வ‌ர‌ அஞ்சின‌.ம‌னித‌ன் முன்னேறி இருந்தான்.தொன்று தொட்டே பூனைகள் அமைதியான சுபாவத்தால் இருந்ததால் மனிதர்களுக்கு எந்த பயமும் ஏற்படவில்லை.

இந்த நிக்ழவுகள் நடந்து சுமார்  5000 முத‌ல் 7500 ஆண்டுக‌ளுக்கு முன்ன‌ர் இருக்க‌லாம். ச‌மீப‌த்தில்                   க‌ண்டெடுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ ப‌ழ‌ங்கால‌ ச‌மாதியில் பூனையும் ம‌னுத‌னுட‌ன் புதைக்க‌ப்ப‌ட்டு இருந்த‌தாம். அன்றிலிருந்து பூனைக‌ள் வீட்டின் செல்ல‌ பிராணியாக‌ மாறிவிட்ட‌து.

பூனைக‌ள் பெரும்பாலும் குட்டி குட்டி தூக்க‌ம் போடும்.மனிதர்களை போலவும் நாயினை போலவும் நீண்ட‌ நேர‌ம் எப்பொழுதும் தூங்காது.இதனால் இர‌வினில் விழிப்புட‌ன் இருக்கும்.எப்பொழுதும் வேலைக்கு த‌யாராக‌ இருக்கும். இரவுக‌ளில் ஏதேனும் பிராணிக‌ள் வ‌ந்தால் நாயினை உஷார் ப‌டுத்தும். நாயினை காட்டிலும் பூனைக‌ள் சுத்த‌மாக‌ இருக்கும். அதும‌ட்டும் அல்லாம‌ல் த‌ன் க‌ழிவுக‌ளை வெளியே சென்று யாரும‌ற்ற‌ இட‌த்தில் க‌ழித்து வ‌ரும். இந்த‌ ப‌ழ‌க்க‌த்தால் எந்த‌ மிருக‌த்தையும் வீட்டுக்குள் வ‌ர‌வேற்காது.

உங்க‌ளுக்கு பூனைக‌ள் ப‌ற்றிய‌ ப‌ய‌ம் இருந்தால் விட்டுத‌ள்ளுங்க‌ள் அவை ந‌ல்ல‌ பிராணிக‌ள். உங்க‌ளுடைய‌ பாலினை அது குடித்துவிட்டால் அத‌ற்கு நாங்க‌ள் பொறுப்ப‌ல்ல‌ )

குழந்தைகள் எதிர்காலம்

ஷ. அமனாஷ்வீலி

நூல் அறிமுகம் – கு. செந்தமிழ்ச்செல்வன்

ஒரு புத்தகம் வாசித்ததும், என்ன விளைவுகளை வாசகரிடம் உருவாக்குகிறதோ, என்ன செயல்பாட்டிற்கு தூண்டி விடுகிறதோ. அவைகளே அப்புத்தகத்தின் மதிப்பீடாக மாறிவிடுகிறது. அந்த வகையில், ‘குழந்தைகள் எதிர்காலம்’ புத்தகம் வாசித்தவுடன், குழந்தைகளை என் முன்பே புதிய இசை வெள்ளமாக மாற்றியது. எங்கள் குடும்பத்தோடு அலச வேண்டிய பொருளாக்கியது. நம் கண் முன்னே ‘குழந்தை வளர்ப்பு’ எதிர் திசை பயணத்தில் செல்வதை உணர்ந்து கவலை கொள்ளச் செய்தது. அதோடு விடவில்லை, சென்னையில் நாங்கள் உள்ள புதிய குடியிருப்புப் பகுதியிலேயே பெற்றோர்கள் சந்திபை நடத்த வைத்தது.

ஷ. அமனஷ்வீலியின் ‘குழந்தைகள் எதிர்காலம்’ வாசிக்கும் எந்தப் பெற்றோரையும், ஆசிரியரையும், சமூக ஆர்வலர்களையும் குழந்தை வளர்ப்பைப் பற்றிய மறுபார்வையை உருவாக்கும். அமனஷ்வீலி சாதாரண ஆரம்பப் பள்ளியாசிரியரல்ல உண்மையில், இவர் பிரபல சோவியத் விஞ்ஞானி, குழந்தைகள் மனோதத்துவ இயலில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர், பேராசிரியர். ஆறு வயதுக் குழந்தைகளுக்குப் படிப்புச் சொல்லித் தரும் முறைகளும், வழிகளும் இந்நூலில் சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றன. சொவியத் யூனியனில் பள்ளிச் சீர் திருத்தம் நிறைவேற்றப்பட்ட போது இந்நூலில் குறிப்பிட்டுள்ள வழி முறைகள் பயன் படுத்தப் பட்டது.

‘குழந்தை வளர்ப்பை’ பற்றிய புரிதல்கள் பெற்றோர்களையும், ஆசிரியர்களையும் சிரத்தைக் கொள்ளச் செய்கிறது. பெற்றோர்களை நல்ல ஆசிரியர்களாகவும், ஆசிரியர்களை நல்ல பெற்றோர்களாக்கவும் முயற்சிக்கிறது.

புத்தகம் முழுவதும் சிந்தனைச் சிதறல்கள். அவரவர் தேவைக் கேற்ப, சேகரித்துக் கொள்ளலாம். சில சேகரிப்புகள் இதோ.

Ø குழந்தைகளின் உண்மையான வாழ்க்கை என்பது, அவர்களது மகிழ்ச்சி, அதிர்ப்தி, தேவைகள், நாட்டங்கள், திறமைகள், நம்பிக்கைகள் என அனைத்தையும் கவனத்தில் கொண்டு வளர்க்க வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் ஒரு தனி நபர் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு அவர்களின் தனித் தன்மை இழக்காமல் வளர்க்க வேண்டும்

Ø கற்பிக்கும் முறைகள், விஞ்ஞான அடிப்படையில், வாழ்க்கை முன் வைக்கும் கோரிக்கைகளின் அடிப்படையில் படிப்பதின் மீது குழந்தைகளுக்கே இருக்கும் நாட்டத்தின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். அதில் பள்ளி வாழ்வை ஒழுங்கு படுத்தும் பொது அணுகுமுறை வேண்டும்.

ஒவ்வொரு பெற்றோரும் ஆசிரியரும் பலமுறை வாசித்து பயன் பெற வேண்டிய புத்தகம். திருமணத்தின் போது, பெற்றோராகப் போகும் புதுமண தம்பதியினருக்கு பரிசளிப் பதற்கான அற்புதமான புத்தகம். டாக்டர். இரா. பாஸ்கரன் அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பில் தமிழில் வந்துள்ள இப்புத்தகத்தை அறிவுப்பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. உலகின் பல மொழிகளில் மொழியாக்கப்பட்டுள்ளது. புத்தகத்தின் விலை ரூ 150/-. புதியக் கல்வியாண்டில் குழந்தைகளை சந்திக்கப் போகும் ஆசிரியர்களுக்கான மனோ நிலையையும் குறிப்பிடுகிறது.

• சிறுவர், சிறுமியரைச் சந்திக்கும் ஆர்வமும், எதிர் பார்ப்பும் ஆசிரியர்களின் நெஞ்சங்களின் நிறைந்திருக்க வேண்டும்.
• புதிய போதனை முறைத்திட்டைங்களும், புதிய நம்பிக்கைகளும் அவர்களிடம் உருவாகியிருக்க வேண்டும்.
• கல்வி கற்பித்தல் எனும் விஞ்ஞானம் மற்றும் கலையின் சாரத்தை நம்மால் அறிய முடியுமா என்ற அச்சம் தோன்ற வேண்டும்.
• குழந்தைகளின் சத்தத்தை இன்னிசைக் குழுவின் வாத்தியைங்கள் சுருதிக் கூட்டப்படுவதை ஒத்த ஒலிகளை போல கேட்கும் காதுகளை ஆசிரியர்கள் பெற வேண்டும்.

குறும்புக்கார குழந்தைகளைப் பற்றி கவலை கொள்ளும் பெற்றோர், ஆசிரியர்களுக்கு அக்குழந்தைகளைப் பற்றி சரியான புரிதலை உருவாக்குகிறது.

குறும்புக் கார குழந்தைகள், நன்கு பழகக் கூடியவர்கள். செயல் முனைப்பான கற்பனையாளர்கள். சுற்றுயுள்ளவற்றை சுயமாகக் கற்கவும், மாற்றியமைக்கவும் விழைபவர்கள். இவர்கள் தான், உண்மையான குழந்தைகள், ஆசிரியர்களின் சிந்தனை, ஆராய்ச்சிப் பொருள்.

இவர்களை, அச்சுறுத்தல் இல்லாமல், அடக்கி ஒடுக்காமல் மாற்றியமைக்கும் வழிமுறைகளை சிந்திக்க வேண்டும்.

குழந்தைகளிடம் என்னவகைக் கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும் என்பதும் முக்கிய அம்சமாகும்.

ஆசிரியர்களின் கேள்விகள் தான் குழந்தைகளின் அறிவை வளர்க்கும் ஜீவ அணுவாகும்.

குழந்தை வளர்ப்பில் குடும்பம் மற்றும் பள்ளி வளர்ப்புத் தன்மைகள் எதிராக இருக்கக் கூடாது. கல்வி, குழந்தை வளர்ப்பில் பள்ளி தான் மையம். குடும்பத்திலும் மாற்ற பள்ளிக்கு உரிமை உண்டு.

குழந்தைகளை நல்லவராக வளர்க்க வேண்டும் எனத் தான் எல்லா பெற்றோர்களும் விழைகிறார்கள். ஆனால் உண்மையாக வளர்ப்புப் பணிகளில் ஈடுபடுகிறார்களா என்பது தான் கேள்வி. வளர்ப்புப் பணி எளிதானதல்ல. உயர்வான மானுட கோட்பாடுகள் அடிப்படையில் மற்றும் மனிதாபிமான அடிப்படையில் தான் நமது வளர்ப்புப் பணிகளை வழி நடத்த வேண்டும்.

குழந்தைகள் உணர்ச்சிகரமான ஜீவன்கள். அவர்கள் இன்றைய மகிழ்ச்சியிலும் திருப்தியிலும் வாழ்கிறார்கள். அவர்கள் மீது நமது எதிர்காலக் கனவுகளையும், எதிர்பார்ப்புகளையும் திணிக்கூடாது.

குழந்தைகள் மீது மனிதாபிமானம் வேண்டும்.

ü மாற்றியமைக்கும் சக்தி வேண்டும்.

ü உள்ளாற்றல்களை நம்ப வேண்டும்.

ü பொறுமை வேண்டும்.

ü இரக்கம் காட்ட வேண்டும்.

ü ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ü நமது கூட்டாளியாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

வளமான, உட்பொருள் மிக்க, பன்முக எதிர்கால சமூகவாழ்விற்கு அவர்களை உட்படுத்த பக்குமாக தயார் படுத்த வேண்டும்.

நிர்பந்திக்காமல், ஆர்வம் ஏற்படுத்துவது கடினமானது தான். இதில் தான் ஆசிரியர்கள் மற்றும் பெற்றோர்களின் பொறுமையும், கற்பனை சக்தியும் வேண்டும்.

கற்பிப்பது - – எளிதானதுல்ல

- - கடினமானதாகக் கருதப்பட வேண்டும்

- - நிர்பந்திக்காமல் ஆர்வம் ஏற்படுத்த கடினமானது.

ஒரு ஆசிரியரின் பத்து “மூதுரமொழிகள்”

1. மனிதாபிமான அடிப்படையில் வளர்ப்பு பணி இருக்க வேண்டும்.

- குழந்தை தானாக நம் உதவியாளாராக செய்ய வேண்டும்.

2. கலந்து பழகி

- கூட்டாக தெரிந்து கொள்வது.

3. எந்த லட்சியத்தில் வளர்க்க நினைக்கின்றேமோ

- அதை நாம் வாழ்ந்து, முன் மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.

4. ஆசிரியர்கள், பெற்றோர்கள், நண்பர்கள், மனிதர்கள், மற்றும் தன் மீதான சுய நம்பிக்கைகளை ஊட்டி வளர்க்க வேண்டும்.

5. சமமான, பரஸ்பர உணர்வுகளையும், நண்பர்கள், உறவினர்கள் மீது அக்கறை கொள்ள உணர்வுகளை வளர்க்க வேண்டும்

6. சமூதாயத்தின் ஒரு பங்காக உணர வேண்டும்.

7. நம்மைப் புரிந்து கொள்வது குழந்தைகளுக்கு கடினம். நாம் தான் குழந்தைகளை புரிஎது கொண்டு, அவர்களின் மனதினைக் கேற்க நடத்த வேண்டும்.

8. வளர்ச்சி பணி, நீண்ட, நெடிய போக்கு,அறிவு கூர்மை, தொடர்ச்சி, பொறுமை வேண்டும்.

9. இரக்கம், அன்பு, பாசம், மென்மை, திறந்த மனது, பிறருக்கு உதவுவது பிறர் உணர்வுகளை புரிந்து கொள்வது. நாம் பின்பற்ற வேண்டும். நாம் கண்டிப்புடன், பொறுப்புணர்வுடன் நடக்க வேண்டும்.

10. தான் தோன்றித்தனம், அதிகாரம் செய்வது, கத்துவது, திட்டுவது, தன் மனதை புண்படுத்துவது, கிண்டல் செய்வது, முரட்டுதனமாக நடப்பது, அச்சுறுத்துவது, நிர்பந்திப்பது போன்றவற்றை கைவிட வேண்டும்.

ü குழந்தைகளின் ஆழ்ந்த உள்ளாற்றல்களை வெளிப் படுத்தி, வளர்க்க வல்ல கல்வி போதிக்கும் முறை. செயல் முனைப்போடு எவ்வளவுக் கெவ்வளவு புதுப்பிக்கப் படுகிறதோ அவ்வளக்கவ்வளவு அது மனிதாபிமானம் மிக்கதாய், எதிர்கால் நம்பிக்கை உள்ளதாய், மகிழ்ச்சிகரமானதாய் மாறும்.

ü பாட வேளைகளின் போது தர்பார் நடத்த கூடாது. படிப்பில் புதியவற்றை அறியும் யோசனையில் ஈடுபட்டுள்ள குழந்தைகளின் சிந்தனையைக் குலைக்க கூடாது. அமைதியாக வேலை செய்ய ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் உள்ள உரிமையைப் பேணிக் காக்க வேண்டும்.

ü தன்னால் எவற்றையெல்லாம் இனி அடைய முடியாதோ அவற்றை நோக்கி தன் மாணவர்களைத் தள்ளுபவர் உண்மையான நவீன ஆசியர் அல்ல. தன் மாணவர்களை ஊக்குவித்து எதிர் காலத்திற்குத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்வதற்காக, எதிர்கால லட்சியங்களை நிலை நாட்ட இவர்களுக்குச் சொல்லித் தருவதற்காக அந்த எதிர்காலத்திலிருந்து ‘வந்தவர் தான்’ உண்மையான நவீன ஆசிரியர்.

ü ஆசிரியரியலில் எளிய விஷயங்களே கிடையாது.

(குழந்தைகள் – ஆசிரியர்களின் ஆசான்கள்)

ü எளிதாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் வேண்டுமெனில் நாளய தினத்தை முன் கூட்டியே திட்டமிட வேண்டும். தெள்ள தெளிவாக செயல் முனைப்போடு தயாராக வேண்டும்.

ü பள்ள்களில் நுழையும் குழந்தைகளின் ஞானம் புஜ்ஜியம் அல்ல.

ü குடும்பம், வானொலி,தொலைக்காட்சி,நர்சரி பள்ளிகள்,பத்திரிக்கைகள்,திரைப்படம், விளையாட்டுப் பொருட்கள், மனிதர்கள்,நமது நவீன வாழ்கை, எல்லாமே குழந்தைகளை ஞானம் கொள்ளச் செய்கின்றது.

ü ‘ஞானம்’ எப்படிப்பட்டதாயிருந்தாலும், அவர்கள் குழந்தைகைத் தான் இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு விளையாட்டு தான் வாழ்வின் “உட்பொருள்”.

ü குழந்தைகளைச் சந்திக்க ஆசிரியர் எப்போதும் விருப்பத் தோடு செல்லட்டும். சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி அடையட்டும். அப்போது தான் குழந்தைகள் விருப்பத்தோடு பள்ளி வருவார்கள். ஆசிரியரைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு சந்தர்பத்திலும் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.

ü இளம் பெற்றோர்களுக்காக ஆசிரியர் பயிற்சி தேவையா?

ü குழந்தைகள் புதியன கற்றலில் மகிழ்ச்சி கொள்வார்கள்.

ü வகுப்பறையில் சிரிப்பை அனுமதிப்பது. குழந்தைகளின் சிரிப்பு ஆசிரியர்களின் முக்கிய பிரச்சனையாகும்? சிரிப்பு என்பது நம்பிக்கையை வெளிபடுத்தவும், நிலையை ஊர்ஜிதப்படுத்தவும் சிறந்த வழிகளில் ஒன்றாயிருக்கும்.

ü வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி

புதியவற்றை அறியும் மகிழ்ச்சி

கலந்து பழகும் மகிழ்ச்சி

வளர்ந்து பெரியவர்களாகும் மகிழ்ச்சி

குழந்தைகளுக்கு கிட்ட வேண்டும்.

ü வளர்ப்புப் பணிக்கு,

ஆரம்பமோ,

முடிவோ

இடைவேளைகளோ…….இல்லை

- கு.செந்தமிழ் செல்வன்.

(http://senthamil.wordpress.com/2009/02/14/parenting-review/)

(இவர் எனக்கு மிக நெருக்கமான சொந்தம்)

“தாம்தூம் சொறக்கா டூம்” – குள்ளனின் குட்டிக்கதைகள் – 1

(சிறுவர்களுக்கான நாடோடி சிறுகதைகள்)

குள்ள மனிதனை பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். ஆமாம் அவனே தான். கட்டைவிரல் அளவிற்கு மட்டுமே வளர்ந்த அவனை பற்றிய கதைகள் தான் குள்ளனின் லீலைகள்.

நீண்டவருடங்களுக்கு முன்னர் நடந்த கதைகள் இவை.

குள்ளன் படிப்பறிவு இல்லாதவன்.குள்ளன் ஒரு குறும்புக்காரன். குள்ளன் ஒரு சோம்பேறி.ஏதோ கோளாறினால் அவன் வளார்வதற்கு பதிலாக உடல் சிறுத்துக்கொண்டே சென்றான். சரி கதைக்கு வருவோம்.குள்ளனுக்கும் நெட்டையளுக்கும் திருமணமாகி மூன்று மாதம் ஆகின்றது. குள்ளன் எந்த வேலையும் செய்யவில்லை. தினமும் வீட்டில் திட்டு தான்.

குள்ளனுக்கு கோழிக்கறி என்றால் கொள்ளை பிரியம். அவன் அம்மாவிற்கு கோழிக்கறி சமைக்க தெரியாதலால் அவன் இதுவரை கோழிக்கறி குழம்பை சாப்பிட்டதே இல்லை. ஆனால் அதன் ருசியினைபற்றி நண்பர்கள் சொல்ல கேட்டு இருக்கின்றான். திருமணம் நடந்ததும் ஒரு நாள் தன் நெட்டை மனைவியிடம் கோழி வாங்கி வந்து, கோழிக்கறி குழம்பு செய்து வைக்க சொன்னான். தன் நண்பர்களிடம் சென்று இன்று கோழிக்கறி குழம்பு சாப்பிடப்போவதாக பெருமையாக பேசிவிட்டு வீடு வந்தான். வந்தவனுக்கு அதிர்ச்சி. தன் மனைவி சமைக்கும் போது குழம்பை ருசி பார்த்து இருக்கின்றாள், மிகவும் ருசித்ததால் அனைத்து குழம்பையும் அவளே சாப்பிட்டுவிட்டாள். குள்ளனுக்கு கோபம் வந்ததுவிட்டது. என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. வீட்டில் உள்ள பொருட்கள் அனைத்தையும் போட்டு உடைத்தான். யார் சொல்லியும் கேட்கவில்லை.அடங்கவில்லை.

கோபத்துடன் வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்தான். வழியில் ஒரு முனிவரை சந்தித்தான். கோவமுடன் இருந்த குள்ளனை சாந்தப்படுத்தினார். சமாதானம் செய்ய உனக்கு என்ன வரம் வேண்டும் என்று கேட்டார். அதற்கு குள்ளன், தான் யாரை பார்த்து ஒரு மந்திரம் சொன்னாலும் அவர்கள் இறந்துவிட வேண்டும். அப்படிப்பட்ட மந்திரத்தை எனக்கு சொல்லி கொடுங்கள் என்றான். வேதனையுற்ற முனிவர் சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு குள்ளனின் காதில் அந்த மந்திரத்தை கூறினார். அந்த மந்திரம் தான் “தாம்தூம் சொறக்கா டூம்”.

மாலையே மீண்டும் கோழி வாங்கி மனைவியிடம் எடுத்து சென்றான். சொல்லிவிட்டு வாசலில் வந்து உறங்கினான். மனைவி மீண்டும் அதே போல செய்துவிட்டள். அனைத்து கோழி குழம்பையும் குடித்துவிட்டாள். உள்ளே சென்ற குள்ளனுக்கு கடும் கோபம். எதுவும் பேசாமல் நின்றுகொண்டு இருந்தாள் மனைவி. உடனே “தாம்தூம் சொறக்கா டூம்” என்று தன் மனைவியினை பார்த்து கூறினான். தன் மனைவியின் உயிர் அதை சொன்ன மாத்திரம் பிரிந்தது.

வாசலில் வந்து அமர்ந்தான். வழிப்போக்கர்கள் தெருவின் முனையில் உள்ள திருமண மண்டபத்தில் கோழிக்கறி விருந்து நடப்பதாக பேசிக்கொண்டு சென்றனர். குள்ளன் அங்கே விரைந்தான். மண்டப வாசலில் அவனை திருமணம் நடத்துவோர் மடக்கி அழைப்பிதழ் இருக்கின்றதா என்றனர். இல்லை என்றது அவனை விடவில்லை. அவன் தன் மந்திரத்தை பயன்படுத்தி மடக்கியவர்களை வீழ்த்தினான்.

மண்டபத்திற்குள் நுழைந்து அங்கிருந்த எல்லோரையும் பார்த்து தாம்தூம் சொறக்கா டூம் என்றது அனைவரும் விழுந்தனர். மணமக்களையும் குள்ளன் கொன்றான். சமையல்கட்டிற்கு சென்று சமையல் செய்திருந்தவர்களையும் கொன்றான். அண்டா முழுக்க இருந்த அனைத்து கோழிக்குழம்பையும் குடித்தான்.

அளவுக்கு மீறி உண்டுகொண்டே இருந்தான் குள்ளன். வயிறு பெருத்தது. அவனால் நடக்கமுடியவில்லை. மெல்ல மெல்ல நடந்து மீண்டும் ஒரு இறைச்சி துண்டை உண்டான். வாயினை திறக்கவில்லை. காக்கா ஏதேனும் கொத்தி சென்றுவிடும் அல்லவா. அவன் தொண்டைவரை உணவு இருந்தது. எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு கண்ணாடி முன்னர் நின்றான். வயிற்றுவலி தாங்கவில்லை. கண்ணாடியில் அவனை பார்த்து “தாம்தூம் சொறக்கா டூம்” என்று சொல்லி அவனும் இறந்தான்.

எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த முனிவர் இறந்த அனைவரையும் “ம்டூ காக்றசொ ம்தூம்தா” என்ற மந்திரம் மூலம் உயிர்பெறச்செய்தார். என்ன நடந்தது என்றே அனைவரும் மறந்துவிட்டு விட்ட இடத்திலிருந்து வாழ்கையினை தொடர்ந்தார்கள். அதன் பிறகு அந்த மந்திரத்தை முனிவரும் மறந்துவிட்டார் குள்ளனும் மறந்துவிட்டான். நீங்களும் மறந்துவிடுங்கள்.மறந்துகூட இதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளாதீர்கள்.

-விழியன்

எருமை வாசகம் – சிறுவர் கதை

முதன் முதலாக அதை கவனித்து சொன்னது சங்கர் தான் என்று நினைக்கிறேன். நாங்கள் பள்ளிக்கு செல்வதே தினம் தினம் சுவாரஸ்யமான விஷயம் தான். எங்கள் தெருவில் இருந்து சைக்கிளில் சென்றாலும், சுமார் ஆறு ஏழு பேர் ஒன்றாக சைக்கிள் தள்ளியபடி மெதுவாக நடந்து செல்வோம். தாமதமாகிவிட்டது என்றால் தான் சைக்கிளை ஓட்டி செல்வோம். அன்று சங்கர் தான் முதலில் பார்த்து..”அங்கபாருங்கடா எருமை மாட்ட”. எருமை மாடு என்பது எங்கள் பகுதிக்கு புதிதான ஒன்றில்லை. எங்கள் பகுதி நகரமும் அல்லாத கிராமமும் அல்லாத குடியிருப்பு பகுதி. அருகே இருக்கும் சுள்ளூர், நல்லாபுரம் கிராமங்களில் இருந்து ஏராளமான பசு மாடுகள், எருமைகள், ஆடுகள் எங்கள் பகுதிக்கு வரும்.

சங்கர் சுட்டிய திசையில் இருந்த எருமையின் மீது “நன்றே செய், அதை இன்றே செய்” என்று எழுதி இருந்தது. சைக்கிள்கள் நின்றது. மதி மிகவும் மெதுவாக தான் வாசிப்பான், “ந ன் றே..நன்றே செ ய் செய்..அ தை அதை இ ன் றே இன்றே செ ய் செய்…” வாசித்து முடிந்தான். யார் அதன் மீது எழுதி இருப்பார்கள் என்று எங்களுக்கு குழப்பம். மாடுகள் எங்கிருந்து வருகின்றது? மாடு மேய்ப்பவர்கள் என்று யாராவது இருப்பார்களா? சுற்றிலும் யாரையும் காணவில்லை. தூரத்தில் ஒரு வயதான பாட்டி மட்டும் இருந்தாள். மற்றொரு மாட்டினை மரம் ஒன்றில் கட்டிக்கொண்டு இருந்தாள். இந்த பாட்டியா எழுதி இருப்பாள்? எதை வைத்து எழுதி இருப்பாள் என்று எங்களுக்குள் விவாதம். “பல்பம் ” என்றான் சுருளி. “பாவம் அழுத்தி எழுதினா மாட்டுக்கு வலிக்கும் இல்லை” என்றான் மதி. “பாட்டி எந்த பள்ளிக்கூடத்தில் படித்தது?” என்றான் குள்ளமாக இருக்கும் சுந்தர். இப்படியாக வேறு வேறு கேள்விகள். அட பள்ளிக்கூடம் வந்துவிட்டது.

காலை இடைவேளையின் போது மீண்டும் இந்த விவாதம் தொடர்ந்தது. இன்னும் சில மாணவர்களும் சேர்ந்து கொண்டனர். அவர்களுக்கும் ஆச்சர்யம். “அது படித்த மாடாக இருக்கலாம். அதுவே எழுதிக்கொண்டு இருக்க கூடும்” என்றான் ஆதி. “எருமை மாடு என்ன கலர்டா?” என்ற அசோக்கினை எல்லோரும் ஒரு பார்வை பார்த்தனர். கப்சிப் என அடங்கிவிட்டான். கூட்டமாக இருந்ததை பார்த்த பி.டி மாஸ்டர் “என்னட அங்கே மாநாடு? வகுப்பிற்கு போங்க நேரமாச்சு” என்று விரட்டினார். இவருக்கு எப்படி தெரியும் இந்த எருமையின் விவகாரம்.

மதியம் சீக்கிரமாக உணவினை உண்டு முடித்துவிட்டு ஆறு சைக்கிள்களில் எங்கள் சகாக்கள் கூட்டம் அந்த எருமை மாட்டை பார்க்க கிளம்பியது. பள்ளியில் இருந்து அரை கிலோ மீட்டர் தொலைவில் தான் நாங்கள் அதை வரும்போது பார்த்தோம்.அதே இடத்திற்கு சொன்றோம். தற்போது எருமைகளின் கூட்டம் அதிகரித்து இருந்தது. அந்த படித்த எருமையை கண்டுபிடிப்பது சற்று சிரமமாக தான் இருந்தது. “ஆமாண்டா..அங்க பாரேன். எருமை மீது யாரோ எழுதி இருக்காங்க..” . அதுவரையில் இந்த சம்பவத்தை நம்பாத ஆதியின் கண்களுக்கு தான் முதலில் தெரிந்தது. எல்லோர் கண்களும் அந்த எருமை மீதே. அது யாரையும் சட்டை செய்து கொள்ளவில்லை. தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று இருந்தது. “அடுத்து தமிழ் மிஸ் க்ளாஸ்டா..வாங்க சீக்கிரம் பள்ளிக்கு போவோம்.”

எங்கள் வகுப்பு, அடுத்த வகுப்பு, குமார் வகுப்பு என்று எல்லா வகுப்புகளிலும் இந்த படித்த எருமை பற்றின விஷயம் பரவ ஆரம்பித்தது. அன்றைய நாள் முழுவது இதே பேச்சு தான். அன்று மாலை மீண்டும் வீட்டிற்கு செல்லும் வழியில் அந்த எருமை இருக்கின்றதா என்று பார்த்தோம். காணவே இல்லை. மாலை அதன் இருப்பிடத்திற்கு சென்று இருக்க வேண்டும்.

மறுநாள் காலை வழக்கமான நேரத்திற்கு முன்னரே கிளம்பி, சைக்கிளை மிதித்துக்கொண்டு அதே இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம். எங்களுக்கு முன்னரே சில மாணவர்கள் அங்கே இருந்தார்கள். இன்று “பெரியோரை வணங்கு” என்று எழுதி இருந்தது. நாட்பட தினமும் இந்த வாசகத்தை படிப்பது சுவாரஸ்யமாகிவிட்டது. யார் எழுதுவது, எப்படி எழுதுகின்றார்கள், யாருடைய மாடு, எப்படி வந்தது போன்ற பேச்சுக்கள் குறைந்து என்ன எழுதி இருக்கின்றதோ அதனை பற்றிய பேச்சுக்கள் துவங்கியது. பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியர் அறை முன்னதாக பெரிய கரும் பலகை ஒன்று இருந்தது. வருடத்திற்கு இரண்டு முறை ஏதேனும் அறிவிப்பு எழுதி இருக்கும். ஒரு நாள் நான் எருமை மாட்டின் மீது இருந்த வாசகத்தினை அந்த கரும்பலகையில் எழுதினேன். தலைமை ஆசிரியர் பாராட்டினார். தினமும் எழுது என்றார். அந்த மாட்டின் மீது என்ன எழுதி இருக்குமோ அப்படியே எழுதினேன்.

யார் எழுதுவது பற்றியது என்பதனை ஆராய மனம் செல்லவில்லை. ஆனாலும் அதில் எழுதி இருக்கும் வாசகங்கள் எங்களில் வாழ்கையினை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற்றிக்கொண்டு வந்தது உண்மை தான்.வாசகங்களை படிப்பதோடு நிறுத்தாமல் முடிந்த அளவு எங்கள் வாழ்விலும் அதனை பின்பற்றினோம். வருடங்கள் கடந்து சென்றது. விடுமுறை நாட்களிலும் தவறாமல் அங்கு வந்து படித்துவிட்டு போகும் அளவிற்கு ஈர்த்துவிட்டது.

பள்ளி இறுதி ஆண்டு முடித்து மேல் படிப்பிற்கு வேறு ஊருக்கு சென்றுவிட்டேன். இப்போது கூட ஊருக்கு சென்றால் அந்த எருமை மாட்டினை தேடுவேன். ஆனால் அது அதன் பின்னர் கிடைக்கவே இல்லை. யார் எழுதினார்களோ தெரியாது ஆனால் அந்த வாசகங்கள் என் நெஞ்சிற்குள் ஆழமாக பதிந்து விட்டது. வாழ்கையை திசை திருப்பிவிட்டது.எருமை வாசகங்கள் அருமையான வாசகங்கள்

- விழியன்

ஜுவால்கா என்ற பென்குயின் – கதை வடிவில் கட்டுரை

என்னை பற்றி முன்னாடியே கேட்டு இருக்கீங்களா? என் பெயர் ஜுவால்கா. நான் பென்குயின் இனத்தை சேர்ந்தவள். பென்குயின்கள் பறவை இனத்தை சேர்ந்தது என்பார்கள்.எங்களுக்கு சிறகுகள் இருக்கு ஆனால் எங்களால் பறக்க முடியாது தெரியுமா? நாங்க பறக்காத பறவை இனம். எங்க உடலுக்கு குளிர் பிரதேசம் தான் ஒத்து வரும். உங்க ஊருக்கு எல்லாம் நாங்க வந்தா…அய்யோ நினைச்சு பார்க்க கூட முடியல.

அண்டார்டிகான்னு ஒரு கண்டம் இருக்கு தெரியும் இல்லையா? அங்க தான் எங்க இனம் அதிகமாக வாழ்கின்றது.அண்டார்டிகா முழுவதும் எப்போதும் பனி படர்ந்து தான் இருக்கும். பென்குயினில் நிறைய வகை இருக்காம். நாங்க சக்கரவர்த்தி பென்குயின் இனத்தை சேர்ந்தவங்கன்னு அம்மா ஒரு முறை சொன்னாங்க. நாங்க 1.1 மீட்டர் உயரம் வரை வளர்வோம். எடை சுமார் 35 கிலோ வரையில் இருப்போம். நாங்க தான் நல்லா வளரக்கூடிய வகை அப்படின்னு எங்க அப்பா சொல்லுவார். எனக்கு சுகிமியான்னு ஒரு தோழி இருக்கா. அவளும் பென்குயின் இனம் தான். ஆனால் வேறு வகை. அவளுடைய வகையை தேவதை இனம்னு சொல்லுவாங்களாம்.அவள் ரொம்ப குட்டியா இருப்பா.குட்டின்னா எவ்வளவு குட்டி தெரியுமா? நாற்பது செ.மீட்டர் தான். மொத்தம் ஒரு கிலோ தான் இருப்பா. இருந்தாலும் நாங்க நண்பர்கள் தான்பா.ஒரு முறை தூரமா பயணம் செய்த போது நாங்க நண்பர்களாக மாறினோம்

எனக்கு நீச்சல் சர்வசாதாரணா வருமே.ஹைய்யா.உங்களுக்கு நீச்சல் தெரியுமா? நாங்க பாதி நேரம் கடலிலும் மீது நேரல் நிலத்திலும் இருப்போம். எங்களுக்கு சாப்பாடே கடலில் இருக்கும் சின்ன மீன்களும், கடல்வாழ் உயிரினங்களும் தான். எங்க சித்தப்பா, பெரியப்பா எல்லாம் வேகமாக கடலுக்கு அடியில் நீந்துவாங்க. நான் சின்னவள் இல்லையா, ரொம்ப தூரம் உள்ளே போக முடியாதுபா.

எங்களுக்கு மனிதர்கள் என்றால் பயம் எல்லாம் இல்லை. நன்றாக பழகுவோம். நான் இன்னும் ஒரு மனிதனை கூட பார்த்ததே இல்லை. எங்க தாத்தா பார்த்து இருக்காராம். ஆராய்ச்சி செய்ய மனிதர்கள் அண்டார்டிகா வருவாங்கன்னு சொல்லி இருக்காரு. ஆனா சிறுத்தை சீல் என்றால் பயம்பா. திடீர்னு வந்து எங்களை கொன்றுவிடும். நான் என்ன நிறம் தெரியுமா? முன்னாடி வெள்ளை நிறம், பின்புறம் கருமை நிறம். பனிகளில் நடந்து செல்லும் போது நடக்க மாட்டோம். கீழ குப்புற படுத்து வழுக்கிகிட்டே போய்விடுவோம்.மேட்டில் ஏறும் போது குதித்து கூட போவோம்.

எங்களுக்கு சிறுத்தை நீர்நாய் பயத்தை விட புவி சூடேற்றம் தான் பயமாக இருக்கின்றது.பாட்டி ஒரு முறை சொன்னார்கள். பூமி சூடாவதால் எங்கள் உயிர் இனத்திற்கு பாதிப்பு இருக்கின்றதாம். 1940ஆம் ஆண்டு 17 லட்சமா இருந்த எங்க ஜனத்தொகை, இப்ப ஒரு லட்சமாகிவிட்டது தெரியுமா.ம்ம்ம்..நீங்க என்ன பண்ண முடியும்னு கேட்கறீங்களா? ஊர் முழுக்க மரம் நட்டுவைங்க. அப்படி செய்தால் சூடு கொஞ்சம் குறையுமாம்பா. உங்க பெரியவங்க கிட்ட புவி சூடேற்றம்னா என்னன்னு கேளுங்க. சரி நண்பர்களே என்னை நீந்த கூப்பிடுகிறார்கள். போய் வருகிறேன்…டாட்டா..

இன்று ஜூன் 12 , உலகம் முழுவது உலக குழந்தைத்தொழிலாளர் முறை எதிர்ப்பு தினமாக அனுசரிக்கப்படுகின்றது. இப்படி ஏராளமான தினங்களை அனுசரிப்பதால் என்ன பயன் என்ற கேள்வி எழுவது நியாயமே. இப்படிப்பட்ட தினங்கள் நம்மில் நிலவும் அவலங்களை நினைவுறுத்தி நமக்கு இந்த சமுதாயத்தில் செய்ய வேண்டிய கடன்கள் இருக்கின்றது என்பதனை நினைவுறுத்தவே.

சென்ற வருடம் 2006 கணக்கின் படி உலகில் சுமார் 218 மில்லியன் குழந்தை தொழிலாளர்கள் இருக்கின்றார்கள்.இதில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் பெண் குழந்தைகள்.

இந்த வருடத்தின் நோக்கம் குழந்தை தொழிலாளர்களை விவசாயத்துறையில் இருந்து மீட்க வேண்டும் என்பதே. குழந்தை தொழிலாளர்கள் அதிகம் இருப்பது விவசாயத்துறையில் தான். இந்தியாவில் சுமார் 15 மில்லியன் குழந்தை தொழிலாளர்கள் கொத்தடிமைகளாக வாழ்கின்றனர்.தங்கள் எஜமானர்களுக்கு விசுவாசமாக விவசாயத்தில் துணை புரிகின்றனர். ஆடு மாடுகளை மேய்த்தும்,பயிர்களை பராமரித்தும், இன்னபிற வேலைகளை கல்வி பெறும் நேரத்தில் செய்து வருகின்றனர். நம் வீட்டு குழந்தை எப்படி நன்றாக இருக்க ஆசைப்படுகின்றோமோ அதே போல அனைத்து குழந்தைகளும் இருக்கவேண்டும் என்று ஆசை கொள்வோம்

குழந்தை தொழிலாளர்களற்ற ஒரு சமூகத்திற்காக கனவு காண்போம். அதற்காக நம்மால் முடிந்த உதவிகள் புரிவோம்.இயன்ற அளவு மக்களிடத்தில் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவோம். வலுவான உலகளாவிய இயக்கம் துவங்கப்பட்டு  உலகில் குழந்தை தொழிலாளர்களே இல்லல என்ற நிலை வரவேண்டும்.

மூன்று முட்டை மந்திரம்

(சூடான் நாட்டு நாடோடி கதை)

சூடான் நாட்டின் ராஜாவிற்கு அழகான மகன் பிறந்தான்.அவன் பெயர் அனந்தா.மகன் பிறந்த கொஞ்ச நாட்களில் ராஜா நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்துபோனார்.இளவரசன் அனந்தாவை வளர்க்கும் முழு பொறுப்பும் ராணிக்கு வந்தது. அனந்தா திறமையான வீரனாக வளர்ந்தான்.ராணிக்கு ஒரே ஒரு கவலை தான். அனந்தாவிற்கு நல்ல நண்பர்கள் கிடைக்கவேண்டும். ஏனெனில் ராஜாவிற்கு தீய நண்பர்களின் சகவாசம் கிடைத்து, குடி போதைக்கு அடிமையாகி நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார். அதனால் மேலும் கவலையுற்றார் ராணி. அனந்தாவை அழைத்து “மூன்று முட்டை மந்திரத்தை” சொன்னார் ராணி. யார் உனக்கு நண்பர்களாக இருக்க விருப்பப்படுகின்றாயோ, அவர்களை அழைத்து மூன்று அவித்த முட்டைகளை விருந்தாக கொடு. அவர்கள் எப்படி உண்கிறார்களோ அதன்படியே அவர்களை நண்பர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என்றார்.

முதலில் மந்திரி ஒருவரின் மகன் நெருங்கி பழகினான். ஒன்றாக போர் பயிற்சிகளை மேற்கொண்டனர்.அனந்தா ஒரு நாள் அவனை அழைத்து மூன்று முட்டைகளை கொடுத்தான். அவன் ஒரு முட்டையை சாப்பிட்டு, இரண்டு முட்டைகளை அனந்தாவிற்கு கொடுத்தான். அவன் அம்மாவிடம் இந்த நிகழ்ச்சியை சொன்னதற்கு “உன்னிடம் நல்ல பெயர் வாங்க, உனக்கு இரண்டு முட்டைகளை கொடுத்துள்ளான்” இவன் நெருங்கிய நட்பு வேண்டாம் என்றார்கள்.

சில வாரங்கள் கழித்து, கணக்கு வழக்குகளை படிக்கும் போது வியாபாரி மகன் ஒருவனின் நட்பு கிடைத்தது. அவனையும் அழைத்து மூன்று முட்டைகளை கொடுத்தான் அனந்தா. அவன் மூன்று முட்டைகளையும் முழுங்கினான். அவனுக்கு உன் மீது சுத்தமாக அக்கரை இல்லை. இவன் நட்பும் வேண்டாம் என்றார் ராணி.மற்றொரு மந்திரி மகன் முட்டை ஏதும் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. அவன் உன்னை மதிக்கவேயில்லை பார் என்று அவன் நட்பையும் வேண்டாம் என்றாள் ராணி.

ஒரு நாள் காட்டிற்கு வேட்டையாட சென்றான் அனந்தா. வேட்டையாடிவிட்டு அரண்மனை திரும்புவதற்குள் இருட்டிவிட்டது. அதனால் காட்டிலே இருக்கும் விறகுவெட்டியின் வீட்டில் தங்க நேர்ந்தது. அங்கு விறகுவெட்டியின் மகன் விநோதன் இவன் வயதை ஒத்தவன். இருவரும் இரவு நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தனர். மறுநாள் அனந்தாவோடு விநோதனும் வேட்டையாட சென்றான்.

விநோதனை அரண்மனைக்கு அழைத்தான் அனந்தா. அவனுக்கும் மூன்று முட்டைகளை தட்டில் வைத்தான். விநோதன் எழுந்து மேஜை மீது இருந்த கத்தியை எடுத்து ஒரு முட்டையை சரிபாதியாக வெட்டி இருவரும் ஒன்றரை ஒன்றரை முட்டை சாப்பிடலாம் என்றான். அனந்தாவிற்கு ஆனந்தம். உடனே விநோதனின் நட்பை தாயிடம் தெரிவித்தான். தாய் மகிழ்ந்தாள். அவன் விறகுவெட்டியின் மகனாக இருந்தாலும், உன்னை சமமாக நினைத்ததன் மூலம் உன்னை நண்பனாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளான். எந்த பிரதிபலனும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இது தான் நட்பில் முக்கியம்.

இளவரசன் அனந்தா போர் முறைகள், கல்வி, அரசியல் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றான். பெரியவனானதும் நாட்டின் அரசனாக பொறுப்பேற்றான். விநோதன் நாட்டின் அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்டான். கடைசி வரை நல்ல நண்பர்களாக விளங்கினார்கள்.

-விழியன்

KeyWords : children stories in Tamil, Kids Stories Tamizh