Skip to content

Kavithai – 27

December 19, 2006

சுவரின் நடுவிலும் ஓரங்களிலும்

அவளின் கிறுக்கல்கள்

உயர உயர

வளர்ந்து கொண்டே போனது

வருடாவருடம்..

தாத்தாவின் இருக்கை

கடலில் யானை

தெருவில் கப்பல்

மாமாவின் வண்டி

அவளுக்கு மட்டுமே புரிந்த சில..

எதுவும் சொல்லாமல் நிறுத்திவிட்டாள்

ஒர் நாள்

கரித்துண்டும் எழுதுகோலும்

கண்ணீர் வடித்தன

விழியன்
https://vizhiyan.wordpress.com

2 Comments leave one →
  1. Loveish permalink
    December 19, 2006 9:08 am

    I think you will be out of Engineering…. Very soon!

  2. மாணிக்கம் permalink
    December 19, 2006 9:33 am

    எழுத்துக்களுக்கு உயிர் வந்து வார்த்தைகளா மாறினதுன்னு சொல்வாங்களே அது போல இருக்கிறது இன்றய கவிதை…

    தமிழின் விழியனுக்கு வாழ்த்துக்கள்…

    மாணிக்கம்…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: