Skip to content

கடற்கரையில் நாங்கள் – கவிதை

March 26, 2007

கடற்கரையில் நாங்கள்

தள்ளி அமர்ந்தாள்
ஏனென பார்வையால் வினவ
நம் நெருக்கத்தை நாமறிவோம்
ஊருக்கு எதற்கு?

அரைநிஜார் அழகன்
சுண்டல் கூடையுடன் வருகை.

மொத்த சுண்டலுக்கும்
பணம் தரச்சொல்லிவிட்டு

அவனோடு ஓடிவிளையாடினாள்..
சிரித்தாள் சிரிக்க வைத்தாள்..
நேரமாச்சு அம்மா தேடுமென
அவன் ஓட
அலையின் ஓசையில்
நல்லா படி என்ற வார்த்தைகள்
கேட்டிருக்குமா தெரியவில்லை..

நிலவு பிரகாசிக்க
மெளனத்தின் மழையில் நனைந்துவிட்டு
மணலில் வரைந்த ஓவியத்தை பார்த்தபடி
நீந்த துவங்கின கால்கள்..
அரையரை அடியாய்..
அலைகளை நோக்கி

கதிரவனும் கடலும் கலக்கும்
ஏந்தெழில் காட்சியை ரசித்திருக்க
அதன் பிரம்மாண்டம்
லேசாய் உலிக்கியது
பேரலையின் நினைவும்
அழுகுரல்களும் திடீரென
வாட்டி எடுக்க..
உள்ளங்கையில் அழுத்தி
“ரொம்ப பத்திரமா இருக்கேன்..”
அருகிலே இருந்தாள்.
அலைகள் கரையை ஈரப்படுத்தின..


விழியன்

6 Comments leave one →
  1. Mythili permalink
    March 26, 2007 7:51 am

    Kavidhai supera irukku vizhiyan

  2. March 26, 2007 4:57 pm

    karpanai adigam illama iyalba nalla irukku,enakku piditha varigal

    >.

  3. Anil permalink
    March 27, 2007 10:27 pm

    அருமை அருமை….

  4. Rajesh Chellappa permalink
    March 29, 2007 10:34 am

    rombo nalla iruku..super!!

  5. Kayalvizhi permalink
    April 3, 2007 8:20 am

    Hi,
    last line …. beautiful…
    ungal kavithaiku appreciation kavithaiyai kodukanumnu asai… but enaku kavithai ezhutha theriyathu…..
    I’m enjoying ur kavithaigal…

  6. gurubaran permalink
    April 30, 2007 11:32 am

    Mikavum etharthamai athey samayam manathil pathinthu vidukirathu

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: