Skip to content

கவிதை – 38

January 8, 2008
அடர்ந்த காடொன்றில்
அழகாய் ஒர் குகை
ஒளிபடா இடமென்று உட்புகுந்து
கல்லும் முள்ளும் கடந்து போகையில்
தூரத்தே…
மெருகேரும் அற்புத சிற்பம்
யாரின் கைவண்ணம் தெரியவில்லை
சுற்றும் யாரையும் காணவில்லை
உற்றுப் பார்த்தபின் தெரிந்தது
அங்கே சிற்பமாய் நிற்பது நானென்று
திரும்ப வருகையில் புரிந்தது
உளியின் சத்தம் ஊர் அறியாது
-விழியன்
9 Comments leave one →
  1. January 8, 2008 9:20 am

    அண்ணா இது உங்களுடையதா??? காலையில் சொல்லவே இல்லையே…. நல்லா இருக்கு ஆனா கடைசியில புரியல

  2. January 9, 2008 5:09 am

    புரிந்தமாதிரியும்… புரியாத மாதிரியும்…

  3. Anu permalink
    January 9, 2008 10:29 am

    திரும்ப வருகையில் புரிந்தது
    உளியின் சத்தம் ஊர் அறியாது

    – மிகவும் நன்றாக உள்ளது… உளியின் சத்தம் மட்டுமல்ல சிலையின் வலியும் உளி அறியாது…

  4. Prakash permalink
    January 9, 2008 11:50 am

    ரொம்ப நல்லாயிருக்கு,

  5. வைரமுத்து permalink
    January 9, 2008 12:02 pm

    அது இருக்கட்டும் நல்ல கவிதைனு Mail வந்துச்சு

  6. loveish permalink
    January 9, 2008 12:05 pm

    Thirukkuram needs meanings and explanation…….
    Sometimes for u!

  7. loveish permalink
    January 9, 2008 12:06 pm

    Thirukkural needs meanings and explanation…….
    Sometimes for u!

  8. January 9, 2008 2:33 pm

    நல்ல கவிதை தலைவா..

    //திரும்ப வருகையில் புரிந்தது
    உளியின் சத்தம் ஊர் அறியாது//

    தனிமையில் உங்களை நீங்களே செதுக்கிக் கொண்ட விதமா?🙂

    வாழ்த்துக்கள்..

  9. ரமணன் permalink
    January 9, 2008 3:39 pm

    அருமையான கவிதை தம்பி!

    உள்ளே நடப்பதை உதடு மறைக்கலாம்
    கள்ள வரிகள் காட்டிக் கொடுக்குமே!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: