Skip to content


June 24, 2009

அம்மாவின் கைகளில்

விளையாடிக்கொண்டே இருந்தவள்
வீலென அலறினாள்
அம்மு அழகுவென கொஞ்சியும்
அழாதேவென கெஞ்சியும் அடங்கவில்லை
அம்மாவின் கைகளில் தாவி
அடக்கமாய் உணர்ந்து அடங்கினாள்
தாய்மை எனும் உன்னதத்தால்
உள்ளத்தில் உயர்கிறாள் உயிர்த்துணைவி


5 Comments leave one →
  1. June 24, 2009 3:11 pm

    அருமை 😉

  2. June 25, 2009 11:30 am

    unmai; athuthaan thayin perumai.
    Would like to say like that; but practically, it would be the constant nearness and need awareness.

  3. June 25, 2009 12:10 pm

    finer feelings are demonstrated very nicely in this poem . good. my comment given above is just to show the other side.

  4. June 25, 2009 3:22 pm

    அருமையான பதிவு!!! 🙂

  5. July 1, 2009 11:07 am

    Excellent 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: