Skip to content

நெரடுதல் – கவிதை

August 4, 2009

நெரடுதல்

காகித கப்பலின் கவிழ்பிற்கே
கலங்கி நிற்கும்  குட்டிக்கு
கண்முன்னே அரங்கேறும் அவலங்களை
கண்டும் காணாமல் அமைதியாய் நழுவும்
கல்மனம் எப்போது வளரும்


விழியன்

4 Comments leave one →
  1. August 4, 2009 4:40 pm

    கவிதை நல்லா இருக்கு . ‍‍ உண்மையை சொல்லி இருக்கீங்க‌.

    நாம் தான் வெளி உலகமே(தெரிந்தும்) தெரியாமல் டீ.வி. யில் முழுகி இருக்கிறோமே !

  2. August 5, 2009 12:05 am

    Nice…
    Its all part of “growing up”….

  3. kousalya permalink
    August 20, 2009 3:15 pm

    after small gap….. its really good

  4. August 21, 2009 1:33 am

    ஏர்டெல் விளம்பரம் நினைவிலே வந்தது. கல்மனம் வரவே வேண்டாம். இப்படியே இருக்க இறைவன் அருளட்டும்.

    //கண்டும் காணாமல் அமைதியாய் நழுவும்//

    கண்டதும் தட்டிக் கேட்கும் மனவலிமையைத் தரட்டும்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: